مدل‌های درآمدی براساس نوع مشتری

1- مشتری (C) مصرف‌کننده * فریمیوم+آپگرید: استفاده رایگان+امکانات پولی. مناسب وقتی مخاطب زیاده و حاشیه سود پائینه. * اشتراک: مبلغ ثابت ماهانه/ سالانه. مناسب وقتی ارزش محصول با گذشت زمان زیاد می‌شه * پرداخت به‎ازای مصرف: مبلغ براساس استفاده واقعی. مناسب وقتی استفاده متغیره و کاربر نمی‌خواد پول ثابت بده. * درآمد از تبلیغات: کاربر رایگان استفاده می‌کنه، تبلیغ‌دهنده پول می‌ده. مناسب وقتی حجم کاربر بالا و توجه قابل فروشه. * تراکنشی: درصد از هر معامله. مناسب پلتفرم‌های واسطه. * خرید درون‌برنامه‌ای: رایگان+خرید آیتم/ امکانات. مناسب بازی‌ها و اپ‌های سرگرمی. 2- مشتری (B) کسب و کار * حق اشتراک به‎ازای نفر: مبلغ ثابت به‎ازای هر کاربر/ ماه. مناسب وقتی ارزش محصول با تعداد کاربر در سازمان رشد می‌کنه. * پرداخت به‎ازای مصرف: مبلغ براساس حجم استفاده، توکن، تراکنش. مناسب وقتی مصرف سازمان‌ها متفاوته. * حق امتیاز سازمانی: مبلغ ثابت سالانه برای کل سازمان. مناسب سازمان‌های بزرگ که کاربران زیادی دارن. * سهم از درآمد: درصد از درآمدی که پلتفرم برای مشتری تولید می‌کنه. مناسب وقتی محصول مستقیماً فروش ایجاد می‌کنه. * کارمزد پلتفرم: درصد از هر معامله‌ای که روی پلتفرم انجام می‌شه. * پیمان و پروژه‌ای: مبلغ ثابت برای راه‌اندازی+نگهداری ماهانه. مناسب وقتی مشتری نیاز به سفارشی‌سازی داره. 3- مشتری (G) دولت و نهاد عمومی * پیمان ثابت: مبلغ توافق شده برای تحویل پروژه. مناسب وقتی نیازها مشخص و قابل‌اندازه‌گیری است. * خدمات مدیریت شده: مبلغ سالانه برای راه‌اندازی+نگهداری+پشتیبانی. مناسب وقتی زیرساخت بلندمدته. * مشارکت عمومی خصوصی: سرمایه‌گذاری مشترک+سهم از درآمد/ صرفه‌جویی. مناسب پروژه‌های زیرساختی بزرگ. * پرداخت براساس نتیجه: مبلغ براساس نتیجه واقعی (صرفه‌جویی و افزایش بهره‌وری). مناسب وقتی ارزش قابل اندازه‌گیری است. * حق‌امتیاز: اجاره نرم‌افزار/ پلتفرم به دولت با مبلغ ثابت سالانه. نکته مهم برای ۲۰۲۶: در اقتصاد ایجنت‌ها، مدل Per-seat داره از بین میره. سازمان‌ها دیگه به‎ازای نفر پول نمی‌دن، بلکه به‎ازای نتیجه یا مصرف هزینه می‎کنن. اگه استارتاپی الآن شروع می‌کنی، مدل Outcome-based+Usage-based بهترین انتخابه، هم برای B و هم برای G. @AIOMHamedfnasr